Lichaam en geest gaan eeuwig parallel aan elkaar en zijn beiden een uiting van hetzelfde (Spinoza, 1632-1677).
Vergelijk de twee kanten van een rollende munt die feitelijk onafhankelijk bewerkt kunnen worden, maar waarbij elke wijziging een effect heeft op het voortrollen. APHB volgt de insteek van Spinoza. Lichaam en geest zijn beiden een uiting van hetzelfde levensproces:
daarom is het nodig aan de balansen van beiden aandacht te geven. En aan de onderlinge balans.

De natuur is een levend proces van ontelbare krachten naar een fijnere afstemming van balans. Dat is bijvoorbeeld dagelijkse kost in het weerbericht over het spel tussen hoge- en lagedrukgebieden. De balans van lichamelijke functies in elk organisme, of de balans tussen organisme en omgeving, of het gevoel van welbevinden; wij noemen dat elke keer homeostase.

Het mag zo zijn dat de ene balans (on)prettiger is dan de andere, of meer of minder levensvatbaar is dan de andere, maar er is altijd balans. Bijvoorbeeld tussen last en kracht; of groei en afsterven. Mocht u last hebben van een hardnekkige blessure, kunt u zich dan een balans voorstellen met minder of geen blessure? En zo ja, wat betekent dit dan voor uw omgeving en de interactie daarvan met u?

Veranderen = balans verplaatsen, zowel mentaal als lichamelijk;

ook voorgaande generaties horen daarbij gezien te worden.